امروز یکی از بچه ها فارغ التحصیل شد . همه چی خیلی خوب بود فقط یه اشکال کوچولو بود اونم اینکه خیلی عصبی یا شایدم بشه گفت خودش با خته بود صداش میلرزید  ولی در کل خیلی خوب. البته خب وقتی شونصد تا چشم ریز و درشت بهت زل زدن دارن انگار یه پدیده عجیب رو نگاه میکنن خب ادم میترسه هر چند واقعیت امر اینه که هیچکدوم از این شونصد تا چشم یه قرونم از تز طرف سر در نمی آوردن ولی بازم ادم میترسه از زل زدن این جماعت.

وقتی با بقیه جمع شده بودیم دیدم یکی از بچه ها که گیر داد به فلانی نامی. این فلانی دانشجوی دانشگاه آزاد بوده حداقل لیسانسش رو من میدونم که آزاد بوده  ولی فوقش رو مطمین نیستم. خلاصه با مدرک آزاد میاد اینجا و درسش رو میخونه و بعدش میره نوکیا والان تو نوکیا آمریکاست. این دوست خوب یعنی همونی که گیر داده بود به دانشگاه آزادی بودن این بابا خودشم ادم  موفقی. دانشگاه تهرانی بوده دکتراش رو هم چند سال پیش گرفت الانم نوکیا کار میکنه.

از دید من جفت این دوتا ادمای موفقین حالا ممکنه یکیشون فکر کنه لوزر یا اون یکی فکر کنه سوپر موفق که به من ربطی نداره. چیزی که میخوام بگم اینه که چرا به جای تو سر فلانی بزنیم دانشگاه آزادی بودنش رو اینطوری به قضیه نگاه نکنیم که یه ادمی با بک گراند نسبتن بد دانشگاه آزاد  پا شده اومده اینجا طرف بابا پولدارم نبوده که از صدقه سر پول باباش اینجا بوده باشه مثل همه با پذیرش اومده تازه پارتی هم نداشته وبا  پشتکارش اون بک گراند بد رو  جبران کرده و زیادم کار آسونی نبوده براش میدونم که از بقیه بیشتر سختی کشیده  و حالا مثلن با این دوست دانشگاه تهرانی اگه تو یه رده نباشن خیلی با هم فرق ندارن. این به نظر من خیلی ارزشمند. هر چند من طرفدار فلانی نیستم که از دانشگاه آزادی بودنش دفاع کنم.

ادم خیلی رییس مآبیه که خب منم همین مرض رو دارم برا همین زیاد آبمون تو جوب نمی رفت وقتی اینجا بود ولی این دلیل نمی شه که ادم صرف خوش نیومدن از یکی از اخلاقای یه نفر  بزنه تو سرش . من خودمم جزو همین گروه نقادان بودم یه زمانی  ولی یه مدت شاید نسبتن کوتاهیه که نظرم عوض شده و صد البته با کمک همسر خان. سعی میکنم به جای نکات منفی ادما مثبت هاش رو هم ببینم و برا خودم سرمشق قرار بدم میدونید وقتی مثلن یه ادم با بک گراند خوب مثلن دانشگاه فلان میاد بعدم درسش رو تموم میکنه کار شاقی به نظر من انجام نداده نه اینکه به خوام بگم طرف کارش بی ارزشه نه ولی اگه مثلن نمی تونست درسش رو تموم کنه عجیب بود ولی این ادم با تلاشش یه کار خارق عادت و روال عادیش انجام داده که جای تشویق داره. یا مثلن همینی که امروز فارغ شد. این ادم راه طولانی رو اومده تا به اینجا رسیده خب این ارزشه.

 به نظر من اگه ادم نکات مثبت کار بقیه رو نبینه هم دنیا برا خودش سخت میشه و هم یه چیزایی رو از دست میده مثل نا دیده گرفتن نقش پشتکار مثلن یا اعتماد به نفس یا خیلی چیزای دیگه.