مامان داره برای جوجه داستان شنگول و منگول و حبه انگور منتهی ورژن کردیش که میشه تیتِل و بیبِل و حبه انگور هم ندارن یا ظاهرن هنوز بدنیا نیومده رو میگن.
تو ورژن کردیش مادر بزغاله ها که میخواد گرگه رو ادب کنه یه انبان پر میکنه از ..س و نخود و میفرسته واسه گرگه و گرگه بازش میکنه و نخودا میپرن و چششو کور میکنن.
میرسه اینجای قصه میگم مامان به جای …س بگو گاز آشپزخونه. بابا میگه وقتی این داستان اتفاق افتاده گاز آشپزخونه نبوده!

البته من تجربه خوبی درباره این که بچه رو با واژه های زیبا و اصل هر زبانی مثل ..س و …وز آشنا نکردن ندارم. دو مورد میشناسم طرف به بچه اش گفته بود به جای فرضن ..وز بگه بوق و جای اون یکی بگه پیف و چه میدونم به جای ..یش بگه آب پرتقال و بچهه واقعن بوق بود ها! من یه چی میگم شما یه چی میشنفی خواهر!

حالا اینکه شوخی ماجراست ولی جدن نظر شماها درباره اینکه باید با بچه با همون زبون و واژه هایی حرف زد که آدم بزرگا حرف میزنن یا نه چیه؟ پدر مادر ما که از این ادا اصولا در نیاوردن ما هم که خیلی بزنم به تخته آدم معقولی هستیم واسه خودمون. شما هم نظرات و تجربیاتتون رو بگید.